donderdag 30 maart 2017

Tablet-hoesje

Jongste dochter kreeg de tablet die wij gratis kregen toen we naar een andere internet-provider overgingen. Ze wilde daar graag een nieuw hoesje bij kopen, maar had geen geld. Ze verdient inmiddels wat bij met kranten lopen en een oppasbaantje. Een deel daarvan moet ze sparen. Het andere deel strooit ze royaal om zich heen: Vriendinnen trakteren zus, een hebbedingetje zo. Tja, dan komt er een moment dat je platzak bent. We maken ons er maar niet te druk om. Oudste zus was precies zo en heeft uiteindelijk ook geleerd met geld om te gaan. Ze moet wel, als studerende kamerbewoonster. Middelste dochter is wat zuiniger aangelegd.


Wel handig als je een mama hebt die een hoesje kan maken. Ze wilde graag een paarse, verder maakte het haar niet uit. Ik had nog paarse katoen liggen en combineerde dat met een randje glittergaren. Had ik óók nog. :-) Ik heb er even over nagedacht wat ik erop wilde maken. Een gehaakte applicatie? Uiteindelijk werd het een applicatie die ik uit servet knipte. Ik heb het met Creapodge van de Action op naturelkleurige katoen geplakt. Even laten drogen en daarna nog een laagje erover heen. Het voelt net als tafelzeil. Ik heb het met wit garen en een rijgsteeg vastgezet op het hoesje. Dochterlief is tevreden. :-) 


Eergisteren gingen we even gezellig samen een ijsje eten bij de Reitdiephaven in Groningen. Het lijkt wel Zweden, zo leuk de gekleurde huizen. In de zomer gaan we weer naar Zweden, heerlijk! Oudste dochter werkt er dan weer voor een paar weken.


Oudste zoon kreeg zijn bul uitgereikt voor wiskunde. Hij had er al één voor het vak filosofie. Die had hij gewoon afgehaald bij het secretariaat. Maar nu kregen we als familie een heuse uitnodiging, leuk! Hij gaat de komende jaren verder met een research-master aan de universiteit in Bonn. De eerste die echt uitvliegt, al wonen de oudste vier al een tijd uit huis. Het zal wennen zijn. Er komt dan ook een drukke tijd aan: Oudste zoon naar Duitsland verhuizen, derde zoon verhuist naar de kamer van de oudste. En zoon nr. 2 gaat trouwen in juni, ook iets om naar uit te kijken.


Jongste dochter deed een DIY (dat spreek je uit als Die Aai Waai mam) van Eveline Maureen, ze maakte destijds loom-filmpjes. Je maakt het van knutsellijm, lenzenvloeistof en glitter. Als je er in knijpt, is het ook anti-stress, volgens dochterlief dan. ;-) 


Als je je afvraagt waar ze haar geld aan uitgeeft: Ze spaart Baby-lips, zoiets als Labello. Elke avond mag ik er één uitkiezen en die neemt ze de volgende dag mee naar school. 


Helaas werd onze derde zoon en daarmee ons hele gezin getroffen onlangs door een nare gebeurtenis. Toen hij met een groepje vrienden op stap ging, werd hij slachtoffer van geweld. Zijn neus werd verbrijzeld. Heel ingrijpend al met al. Maar we zijn dankbaar dat hij gespaard is voor erger of fataal letsel. Gezien wat er gebeurd is, is het een wonder dat hij er zo afgekomen is. We hebben samen met hem gedankt voor zijn bewaring en ook gebeden voor de dader en dat geeft ons rust. Hij wordt goed begeleid door slachtofferhulp en de politie, ook in verband met de rechtzaak die nog volgen zal. 


Heerlijk he, de lente! De sneeuwklokjes op de foto hierboven zijn alweer uitgebloeid. Krokussen, narcissen, de eerste bloesems, zo mooi allemaal! En ik geniet ook van het borduurwerkje dat ik een tijdje terug van Esther van Pippa's Hus heb overgenomen. Het winter-borduurwerkje mag weer in de kast! Geniet van het mooie weer!

dinsdag 21 februari 2017

Button-art


De aanleiding voor deze knopen-canvasjes was een idee dat al heel lang in mijn hoofd zat. Mijn dochter en ik waren in een leuk winkeltje op Texel, waar we zoiets zagen hangen, voor € 24.95. Mijn dochter vond het geweldig. 'Dat kan ik zelf wel maken', zei ik.


Voor het sinterklaas-feest besloot ik mijn belofte waar te maken. Een foto van dat canvasje (met vooral metalen knoopjes), heb ik zo niet bij de hand. Ik hoop er nog een tutorial van te maken en dan krijgen jullie 'm alsnog te zien. Mijn metalen knoopjes waren op, maar ik borduurde voort op het thema met gekleurde knopen, deels uit mijn knopendoos, deels van de Action. Het idee voor de boom (kadootje voor een vriendin), vond ik op Pinterest. Het hart maakte ik voor een wijkgenoot uit onze gemeente, die een paar weken geleden gedoopt is. 


Ik verwerkte er ecru-kleurige gehaakte bloemetjes in, die ik licht bewerkte met metalic verf. Het geeft een mooi, subtiel effect. Ik maakte er een bijpassend waxine-licht bij. Natuurlijk heb ik deze ook met knopen bewerkt. Info over de gebruikte materialen geef ik binnenkort in de tutorial. 


Dit was het voorbeeld, dat ik maakte voor de syrische handwerkgroep. Ik had een foto van het canvasje voor mijn dochter aan ze laten zien. Ze vonden het zó mooi, dat ze het vroegen of ze het ook mochten maken.


En kijk eens, wat een prachtige knopen-schilderijtjes het zijn geworden, allemaal verschillend!


Jullie hadden nog een foto van mij tegoed van de gezonde koekjes (met o.a. speltmeel, havermout en kokosbloesemsuiker). Hier vind je de link naar het recept. Ik heb ze al meerdere keren gebakken. 


Dit is een heerlijk recept, ik maakte het voor jongste dochter en mijzelf.
Je maakt het zo: Snijd een paar appels in blokjes. Doe er wat custard (op een stuk of 5 appels doe ik een eetlepel), wat citroensap, wat kaneel en evt. wat (kokosbloesem-)suiker door. Doe dit in een ingevette ovenschaal. Maal vervolgens amandelen en meng deze met wat kokosolie en voeg evt. nog wat (kokosbloesem-)suiker toe. Verkruimel dit over de appel. Doe dit ongeveer een half uur in de oven op 170 gr. Heerlijk als toetje met wat vanillevla erbij. Maar ook zonder vla is het heel lekker. 


Helaas is onze Swiebertje, de Vlaamse Reus die we in de zomer kregen doodgegaan. Zo sneu voor onze dochter. Het ging zo snel, dat er geen dierenarts aan te pas kwam. 's Morgens kwam hij z'n hok niet uit, en toen onze dochter 's middags ging kijken was hij al dood. Misschien was hij een 'kneusje' uit het nest? De herkomst ervan was niet na te gaan voor het asiel. Hij is nog geen jaar oud geworden.
Voor Saartje ging ze op zoek naar een nieuw maatje. Via Marktplaats vond ze deze meneer, hij is flink aan de maat! 


Moest Saar aan Swiebertje wel even wennen, bij Mo was de match snel beklonken. Binnen een half uur zaten ze al gezellig naast elkaar. Misschien omdat het afgelopen week Valentijnsdag was? Dochterlief is helemaal blij met haar nieuwe konijn. 

Tegelijk met onze zeer gewaardeerde nieuwe huisgenoot, kwam ook een minder gewenste gast het huis binnen: De griep! Jongste dochter kreeg het flink te pakken. Ik hoorde 's nachts een bonk op de overloop en daar lag ze. Voorzichtig bracht ik haar weer naar bed en onderweg viel ze nog een keer flauw. Gelukkig liep ik er nu achter. Ze had ook flink koorts: 39.8. Gelukkig knapt ze nu weer wat op, heel sneu net in de vakantie. Hopenlijk blijft het hierbij!

woensdag 1 februari 2017

Vrolijke tashanger

Voor een lieve en bijna jarige vriendin maakte ik deze vrolijke tashanger. Ze appte de avond van te voren dat ze heerlijke appeltaart gebakken had, voor bij onze maandelijkse koffie-visite, vanwege haar verjaardag het komend weekend.


We kennen elkaar al jaren, haar zoon en mijn dochter (inmiddels allebei 23 jaar) speelden veel samen. Een tijdlang was ons contact wat minder, maar als we elkaar tegenkwamen, hadden we toch altijd hele gesprekken. Wij gingen met ons gezin naar een andere kerkelijke gemeente en daar kwamen wij elkaar ook weer tegen. Sindsdien spreken we 1x in de maand af en kletsen, lachen, huilen en bidden samen, kortom we delen veel. 
Ik wilde voor haar een kadootje maken wat echt bij haar past. 


Ze houdt van kleur en heeft wat kleding betreft helemaal haar eigen stijl. Ik zocht garen (ik geloof dat het Scheepjes Catona Denim is), een haaknaald en kraaltjes, lintjes en bedeltjes bij elkaar en ging aan de slag. Ik kon geen patroon vinden van een huisje, maar tijdens het haken wijst het zich vanzelf wel.
De kralen onderaan de hanger en het knoopje op het huisje zijn van fimo. Deze had ik nog, ik heb al lang niets meer met fimo gedaan. Het wordt echt tijd om de voorraad weer eens aan te vullen.


Deze tekst kwam op het kaartje en heeft te maken met wat we het afgelopen jaar met elkaar deelden. Het is mijn wens om mij de kunst van het handletteren eigen te maken, maar zover is het nog niet. Het werd dus 'gewoon' een geschreven tekst in mijn eigen handschrift.

Handlettering doe je zo!

Het boek heb ik in huis. Wel toepasselijk: Hoe begin je met het tekenen van mooie letters..... dus waar wacht je op. Ja, waar wacht ik nog op, let's go! :-) 


Ik denk nu na over een kadootje voor iemand van onze wijkkring. Zij wordt a.s. zondag gedoopt. Ik weet nog niet of ik zelf iets ga maken, of dat ik een mooi boek ga kopen. Of toch iets in handletteren proberen?! 
Een paar weken geleden kregen wij als wijkkringleden een heel bijzonder kadootje van haar. Deze witte duif, in glas-en-lood, gemaakt door haar zwager. Symbool voor de Heilige Geest, het onderwerp waar wij in de afgelopen tijd met onze wijkkring mee bezig geweest zijn. Ik ben er heel blij mee, en de duif heeft een mooie plek in onze woonkamer gekregen.

Nu had ik nog een foto willen maken van mijn gezonde zelfgebakken koekjes. Er is er nog maar eentje over en dat staat zo zielig op de foto. Waar ze gebleven zijn? Ik liep de keuken in en trof mijn dochter aan met een enigszins schuldige blik. Ze werkte haar derde koekje van die middag naar binnen. Ik was gewaarschuwd. Bij het recept stond het al: Ze vliegen je koektrommel uit... Missie 'gezond-en-lekker-bakken' geslaagd dus! Een volgende keer laat ik ze maar niet meer open en bloot op de keukentafel staan. ;-) 

maandag 23 januari 2017

Colsjaal

En dan ben je zomaar een paar weken verder richting eind januari, wat gaat het snel! Als eerste creatie van het nieuwe jaar, haakte ik een paarse colsjaal in de granietsteek. 


Jongste dochter herinnerde mij een paar dagen voor oud en nieuw aan 'de traditie', dat ze elk jaar rond oud en nieuw een nieuwe colsjaal krijgt. Eh ja, zo ging het inderdaad de afgelopen jaren. Ik was mij er alleen nog niet van bewust dat het inmiddels een traditie geworden was. :-) 


Deze foto liet ik in januari 2013 zien: haar eerste exemplaar. Leuk om zo'n blogbericht nog eens terug te lezen. Wat is er veel veranderd in een paar jaar tijd! De jongedame zit inmiddels in klas 2 van het voortgezet onderwijs. 


Nou vooruit dan maar. Ik begon op oudejaarsdag aan de sjaal en op nieuwjaarsdag legde ik de laatste hand eraan. Het ging ook lekker snel. Ik haakte de sjaal met 2 draden Saskia van de Wibra, die ik zo uit mijn voorraad kon pakken. Ik haakte door tot de 2 bollen op waren. Toch miste er nog iets. Een 'fluffy' randje maakte de sjaal af. Ook die bolletjes kwamen uit mijn voorraad. En zo voerde ik gelijk één van mijn goede voornemens uit: Zoveel mogelijk eerst gebruiken wat ik nog heb. :-) 
Ik stond vanmiddag alweer met een mooie bol garen in handen, maar heb de verleiding kunnen weerstaan. ;-)


Haar eerste colsjaal draagt ze ook nog heel veel. Oei, wat een verschil met de eerste foto, het mooie is er wel af! Nou ja, het mag ook wel een (af-)gedragen sjaal zijn na 4 jaar intensief gebruik. ;-) 


Hier waren we gezellig samen bij de Starbucks, na een controlebezoekje aan het ziekenhuis. Echt een traktatie hoor. 


De nieuwe colsjaal daar zal ze ook nog veel plezier van hebben. Ze woont er bijna in en heeft er bijna elke dag wel één om, zowel binnen als buiten. Lekker warm ook met dit mooie winterweer! 


Het mag van mij nog even duren! Al is de mooiste sneeuw al weer weg, door half vriezen-half dooien.


Thuis van de Starbucks had dochterlief zin om te bakken. Dat werden heerlijke cupcakes, versierd met botercreme, marsepein en bakpareltjes ed. die we nog hadden.


Ze zat heerlijk te freubelen met marsepein, zo gezellig! Daarna genoten we samen van de heerlijke calorie-bommetjes. 


Ze waren zo lekker, dat ze het afgelopen weekend nog een nieuwe voorraad gebakken heeft, mmmm! En zo is er van mijn voornemen om vooral lekker en gezond te bakken nog niet zoveel terecht gekomen. Maar wat in het vat zit...


In de kerstvakantie had ik hier en daar wat 'ami-tafereeltjes' gemaakt in de kamer. Jongste dochter speelt er niet meer mee en ze liggen anders maar in een mand te liggen. Dit stelletje mocht nog even blijven, bij het opruimen van de kerstspullen. Ik kreeg ze alweer een paar jaar geleden, toen ik met een ami-swap meedeed. De kaart erachter had ik bewaard van het vorig jaar. Kaarten die ik te mooi vind om bij het oud papier te doen, bewaar ik bij de kerstspullen.


Na de sjaal, vond ik het tijd worden om een 'oud' project weer op te pakken. Het is een granny-stripe deken waar ik al ruim 2 jaar geleden aan begon. Hij was bestemd voor de kamer van mijn zoon toen hij naar Arnhem verhuisde. Hij heeft daar maar heel even gewoond en de deken belandde ergens op mijn hobbykamer. Inmiddels woont hij weer op kamers en heb ik de deken weer opgepakt. Elke dag haak ik een paar toeren en zo hoop ik ook dit project tot een goed einde te brengen. 

Geniet nog even van de winter! 

vrijdag 30 december 2016

Van gehaakte kerststerren en een mega-lange sneeuwvlokken-slinger

Er was hier met recht sprake van een creatieve explosie. Alles stond eerst in het teken van sinterklaaskadootjes. Omdat de kerstmarkt in onze kerk 2 weken erna was, kon ik gelijk op volle kracht doorhaken. :-) Geen straf hoor!


Voor het sinterklaasfeest verzamel ik het hele jaar door leuke en voordelige spulletjes. Dat mag ook wel, want anders kan het behoorlijk in de papieren lopen met 11 personen. We trekken ook lootjes hoor, maar ik doe altijd voor iedereen een stuk of 3 kleine kadootjes erbij. 
Dit was een kerstpakketje voor mijn dochter. De rood-witte mok vond ik bij de kringloop, de kaars bij de Action. In de beker zitten (zelfgemaakte) Klaasbrokken, inmiddels onmisbaar bij het sinterklaasfeest. En met kerst zijn ze óók lekker. ;-) Dus ik koop na sinterklaas een voorraadje afgeprijsde pepernoten en chocoladeletters. Mijn dochter heeft haar hart verloren aan Zweden (ze studeert inmiddels Zweeds), dus een rendier mocht niet ontbreken. Hier vind je de link naar het patroon.


Voor de markt ging ik verder met gezellige kerststerren. Het patroon vond ik bij Ellebel.


De boompjes zagen jullie in een andere kleur-versie vorige week al voorbij komen. Elisabeth van Busy Bessy heeft een beschrijving gemaakt. Elisabeth maakte de boompjes voor Corrie en het is erg leuk om te zien wat Corrie met de boompjes gedaan heeft! Ik maakte voetjes van zelfdrogende klei van de Action en gaf de boompjes een laagje sneeuw, door de granny's aan elkaar te haken (in plaats van naaien), met glittergaren.


Natuurlijk maakte ik nog veel meer. Hier kun je alles bij elkaar zien. Ik had er deze keer extra werk van gemaakt om alles leuk uit te stallen. Of het daardoor kwam weet ik niet, maar de verkoop liep heel goed. De witte huisjes kreeg ik een tijdje geleden van mijn schoonzus, en die kwamen heel goed van pas! Het was al met al een heel gezellige dag, met zoveel leuke gesprekjes en reacties. 


De sneeuwpoppen van Klaske waren ook een succes, zowel de lichtbollen als de snoep-potjes. Mijn achterbuurvrouw had er ook een heel stel gemaakt. Toevallig hadden we er dezelfde prijs voor bedacht en hadden we aan het eind van de dag beiden geen sneeuwpop meer over. :-) 


Mijn dochter heeft nog een 'actie-foto' genomen, iets wat ik vaak vergeet. Ik moest de kraam steeds herschikken om de lege plekken weer te vullen en uiteindelijk ging ik maar met één mandje met spulletjes weer naar huis.


Ik heb zelfs ook nog wat voor thuis gemaakt. De dag voor de markt, gingen we naar de Ikea: Een favoriet uitstapje van onze jongste dochters. Af en toe gaan we er heen en eten dan gezellig een hapje in het restaurant. Wat dat met deze foto te maken heeft?! Jongste dochter wilde zó graag een gróte boom. Tot nu toe had ik daar altijd nee op gezegd, ons kleine boompje vind ik prima. 


Toen ik met haar oudere zus nog een rondje langs al die gezellig ingerichte Ikea-kamertjes liep, zag zij haar kans schoon en bewerkte papa of we toch als-je-blíeft zo'n grote boom gingen kopen. Toen zuslief en ik bij de uitgang aankwamen, kwam zij met een grote groene tas aangehuppeld en je raadt vast wel wat daar inzat... Het zal nog wel wat jaartjes duren eer ze uit huis gaat (gelukkig maar...), maar ik heb al bedongen dat ze de boom dan meeneemt. ;-) 
Ach, de appel valt niet zo heel ver van de boom. Heel vroeger genoot ik van de mega-grote kerstboom bij ons voorin de kerk. Dat mijn ouders er geen in huis wilden, snapte ik niet in de kerk stond er toch ook één? Dromerig hing ik tegen de schouder van mijn moeder en kéék naar die enorme boom vol prachtige ballen. Later hoorde ik dat we het gebouw huurden van een andere kerkgemeenschap. :-) 


Dochterlief wilde graag een slinger in de boom, liefst zo'n glittergeval. Nou, dat zag ik dus echt niet zitten. Gelukkig wist ik wel een alternatief waar zij zich in kon vinden. Ik haakte een gezellige sneeuwvlokken-ketting. Die is afgeleid van de wolkjesketting van Verie. Neem echt even een kijkje bij haar blog, het is zó prachtig gestyled allemaal! 
Ik had de wolkjesketting al eerder gezien en het leek mij een leuk idee om er één te maken als 'woon-ketting'. Dat zou voor de boom veel te veel werk zijn. zo kwam ik op het idee van de sneeuw-vlokkenketting. Tussen elk bolletje zijn 16 vasten gehaakt en vervolgens haak je weer de 4 vasten van het patroon.


Het was een heel eind, maar het ging best vlot. Steeds even passen of ik al ver genoeg was. Op het laatst was ik er zat van om de ketting steeds weer uit de boom te halen. Ik heb de ketting laten hangen zo verder gehaakt, tot ik ver genoeg was. Zoek de haaknaald. ;-) 


Het kleine boompje staat nu in de achterkamer, mét zelfgemaakte versieringen. Dat vind ik dan weer leuk. ;-) 


Deze zinken teil komt bij mijn ouders vandaan. Ik wilde er wat leuks mee doen, maar wist eerst niet zo goed wat. Uiteindelijk werd het een gezellig kersttafereeltje. 


Eerste kerstdag begonnen we de dag rustig met onze jongste 2 dochters met een eenvoudig maar lekker kerstontbijt. Daarna gingen we naar de kerk en genoten we van een mooie dienst, waar we de geboorte van Jezus vierden.


Dit kerst-gedicht liet mijn vriendin zien. Wisten jullie dat de rood-groen-witte zuurstokken ook een betekenis hebben? Ik niet, maar ik vond het gedichtje erg mooi. Ze heeft het aan mij gestuurd via de app. 


's Avonds kwamen alle kinderen met aanhang eten. Ze hadden bedacht om allemaal wat mee te nemen en zo hadden we allerlei lekkere dingen: Wraps voor de vegetariërs, een stoofpotje en biefstuk voor de carnivoren, een heerlijke ovenschotel, pompoensoep, broodjes en lekkere hapjes erbij. Ik ben vast wat vergeten, maar het was heerlijk en heel gezellig! Hier geen foto's van een gezellig gedekte kerst-tafel. Alles wordt altijd in de keuken neergezet en we eten in de voorkamer. 
De tweede kerstdag was een stuk rustiger, met oudste zoon en onze jongste twee dochters. De andere drie gingen naar de andere families. 


We genieten verder van een rustige kerstvakantie. De dochters wilden graag met z'n drietjes shoppen in de uitverkoop. Mijn man en ik gingen naar onze favoriete boekwinkel in de stad, voor de 'gekke-sokken-actie'. Als je twee verschillende sokken aanhebt, mag je tijdens de laatste 2 dagen van het jaar uit een tafel vol boeken een gratis exemplaar uitkiezen. Mijn man en ik waren vergeten verschillende sokken aan te trekken. Toen hebben we tijdens het passen van nieuwe schoenen voor mijn man onze sokken maar omgewisseld. De andere klanten hebben vast vreemd opgekeken. ;-) 


We hielden het tot het donker uit in de stad en het is zo gezellig met al die lichtjes! Dit is een huis in het dorp, waar we langs kwamen met kranten lopen. Ik vind het nu al weer jammer dat het straks weer kaal en donker is, nog even ervan genieten!

Ik wens jullie allemaal een fijne jaarwisseling toe! Wij zijn gezellig thuis met z'n viertjes. Ook gezellig! :-)